Menu

De directrice van MAD Brussels en haar betrokkenheid bij Make.Brussels

Rond een kopje koffie in de Dansaertstraat hebben wij met Alexandra Lambert, directrice van MAD, gepraat over de lancering van Make.Brussels. Het belang van een positieve dynamiek, het interdisciplinaire karakter van Make.Brussels en wat Brussel kan doen om dit mooie initiatief voort te zetten, zijn enkele van de onderwerpen die ter sprake zijn gekomen.

 

2016_make.brussels_Alexendra08

 

Kun je me zeggen wat het MAD precies is en wat zijn functies zijn?

Het MAD is het Brussels centrum voor mode en design. Het MAD, dat is een team van 21 personen die voor 5 grote opdrachten werken, maar ook een toekomstig gebouw van 3000 m2 dat dit jaar in de Dansaert-wijk zijn deuren opent. Voor mij is dat als directrice de bekroning van 10 jaar werk.

Wat onderscheidt het project Make.Brussels van een meer traditionele projectbeurs?

In de eerste plaats is het budget van Make.Brussels een werkelijke kans en vrijwel een première in Brussel, net als het feit dat het accent wordt gelegd op creativiteit en innovatie. De beslissing om het project op tien wijken toe te spitsen, betekent een project van formaat voor Brussel en een hele uitdaging. Ten slotte is het aantal partners dat bij het project betrokken is eveneens van formaat. In de huidige omstandigheden is dat meer dan ooit nodig. De stad zou er echt baat bij hebben indien dergelijke wedstrijden die een beroep doen op de creativiteit, vaker in Brussel mochten worden georganiseerd.

En hoe zal het MAD bijdragen tot dit project?

In de eerste plaats gaan wij inspelen op de communicatie van Make.Brussels voor de sectoren van de mode en het design, door de oproep tot projecten door te sturen aan de contacten van onze uitgebreide database. Wij gaan ook modeontwerpers en designers aanmoedigen die vanuit commercieel oogpunt willen ondernemen, om bijvoorbeeld een merk in hun eigen naam te hebben. Het MAD is geen museum maar een centrum dat innovatie bevordert. Wij bewaren geen ontwerpen en werken in een toekomstgericht dynamiek: wij moeten eveneens een scherpe blik hebben om aantrekkelijke voorstellen te herkennen en te stimuleren in het kader van projecten zoals Make.Brussels.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging waarmee de winkeliers van het stadscentrum worden geconfronteerd?

Zij hebben in één keer heel wat te verwerken gekregen… De beslissing van de beleidsmakers om de grootste voetgangerszone van Europa in het stadscentrum in te voeren, een fantastisch idee waar lef voor nodig is, maar uit de wijze waarop dit werd uitgevoerd blijkt dat de actoren in het veld en de wijken niet voldoende waren voorbereid. Veel winkeliers maken gewag van omzetverliezen van 30% tot 50%… Het thema vraagt wel om relativering. Aanhoudend herhalen dat de klanten niet meer naar het stadscentrum komen vanwege de voetgangerszone, werkt dit fenomeen alleen maar in de hand. Wij moeten sleutelen aan de aantrekkingskracht van het stadscentrum. De overgangsfase zal uiteraard moeilijk zal zijn, maar precies daarom moeten wij solidair zijn en trachten om overeind te blijven.

Op welke wijze denk je dat de creatieve sector het stadscentrum kan helpen om zich te herstellen, maar wellicht ook om zich opnieuw uit te vinden. Waarom een beroep doen op de creatieve sector?

Wanneer Sonia Noël het heeft over de manier waarop Dansaert zich als trendy wijk heeft opgewerkt, is dat wel te danken aan de vele actoren uit de creatieve sector die er zich oorspronkelijk hebben gevestigd én risico’s hebben genomen. Door verschillende actoren aan te moedigen om zich in de wijken te komen vestigen, wordt opnieuw een specifieke identiteit gecreëerd die zich onderscheidt van de grote handelsketens die zowat overal in de steden opduiken. Ten slotte speelt ook de wet van vraag en aanbod een rol: wanneer wij op een bepaalde plek iets aantreffen dat wij elders niet kunnen vinden, willen wij er graag terugkeren

Elk project zou in de dynamiek en het imago van een wijk moeten inpassen. Op welke manier meen je dat de projecten het imago van deze wijken kunnen versterken? Het imago van Dansaert bijvoorbeeld is verbonden aan de mode en het MAD is er gevestigd: welk soort project zou volgens jou het imago van deze specifieke wijk kunnen versterken?

Tussen haakjes gezegd, dit imago is enigszins misleidend geworden. Veel ontwerpers die er zich 20 jaar geleden hebben gevestigd, beginnen nu te vertrekken omdat zij zich de hoge huurprijzen en de commerciële huurovereenkomsten niet langer kunnen veroorloven. Zij verhuizen naar de Kartuizersstraat , de Vlaanderenstraat, bijna tot aan Anneessens. De winkeliers nemen het risico om zich in moeilijker straten te vestigen, zoveel te beter. Het concept van Make.Brussels om aan elke wijk een imago te koppelen, is echt belangrijk. Het is bijvoorbeeld leuk dat elke grote stad wereldwijd zijn Chinatown heeft. Nochtans zijn de sectoren onderling steeds meer met elkaar verbonden en zijn niet langer versnipperd. Zo kan een wijk gericht op mode ook klanten aantrekken omdat er een geweldige muziekwinkel is gevestigd of een kunstgalerij die werken verkoopt van internationaal bekende kunstenaars.

Op basis van welke criteria zul je als lid van de eindjury van Make.Brussels de projecten beoordelen?

Ik zal bijzonder attent zijn op innovatie… Ik weet niet in welke mate specifieke nota’s of criteria van toepassing zullen zijn, maar persoonlijk wil ik nieuwe dingen stimuleren die elders niet beschikbaar zijn, die in hun concept een grote verbeeldingskracht dragen, die tot de nieuwsgierigheid spreken en zin geven om nog verder te gaan. Uiteraard zal ik ook attent zijn op de haalbaarheid van het project, of het goed is uitgedacht en aangepast is aan de wijk waarvoor het wordt voorgesteld.

Kun je personen opnoemen of gemeenschappen waarvan je graag zou willen dat zij een project indienen? En ook waarom je dat wilt?

Vorige jaar hebben vijf/zes jongeren in de modesector Cohort opgericht. Met hun eigen middelen hebben zij een modeshow in Wiels georganiseerd. Zij hebben alles op alles gezet om hun zaak in Brussel op gang te brengen en hun collectie te presenteren. Hun modeshow was subliem met een prachtige scenografie… soms leggen personen met minder middelen een grotere creativiteit aan de dag. Ik geloof ook steevast in de boetiek-ateliers die een drijvende kracht zijn van de sector. De klanten in de boetiek zelf laten zien wat er zich bij de modeontwerpers en designers achter de schermen afspeelt, hun knowhow, dat oefent een sterke aantrekkingskracht uit. Ten slotte zou ik ook graag interdisciplinaire projecten willen zien. Architecten, musici, grafische ontwerpers die samen een project uitdenken,… dergelijke interactie innoveert en voegt een extra dimensie toe.

Mocht je zelf een project moeten indienen, wat zou dat dan worden?

Ik heb net zelf een project gelanceerd. Dicht bij het MAD heb ik namelijk op particulier niveau een vzw opgericht. Het idee bestaat erin om vanaf streetart, plastische kunsten en audiovisuele kunst een interdisciplinair centrum op te richten. Wij zouden graag een winkelproject rond streetart willen voorleggen. Ik wil er hier niet meer over kwijt in geval ik het project mocht indienen! De vzw heet Strokar. Ik twijfel nog want het is een gloednieuw project, de vzw werd pas in maart opgericht. En mocht ik een project indienen dan kan ik uiteraard geen lid van de jury zijn.

Heb je recentelijk een lokaal initiatief ontdekt, hier of elders in het buitenland, waarvan je graag zou willen dat het zich uitbreidt, dat het wordt gekopieerd of gesteund?

Het concept van een Parijse winkel, Merci genoemd, heeft mij 3 of 4 jaar geleden erg aangesproken. De Merci is een soort conceptstore met een restaurant, een parfumwinkel, cosmetica, juwelen accessoires, huislinnen, dvd’s, een café, een bioscoop, enz. Zij wilden het concept in andere grote steden invoeren wat ik een geweldig idee vond. Het zou leuk zijn om in het stadscentrum over dergelijke gediversifieerde conceptstores te kunnen beschikken waar altijd wat te doen valt. Er zijn kleine curiositeitenkabinetten zoals de winkel ‘La Meute’. Ik vind dat vrij een vrij degelijk project, men treft er dierenschedels aan, insecten, enz. Het zou ook leuk zijn indien ‘Darwin Sect’ een winkel mocht oprichten: zij hebben lampen gecreëerd met kwallen vanbinnen en werken ook veel met insecten.  Dat zijn allemaal innovaties die wij hier niet kennen. Overigens ben ik helemaal weg van de ‘Corso Como’ in Milaan, eveneens een soort conceptstore met een super restaurant. Een plek waar je zin hebt om alles te bekijken en waar je uren kunt ronddwalen. Net als de grot van Ali Baba, een enorme zolder. De meeste spullen zijn gewoon onbetaalbaar want alles is er erg duur. Wat mij vooral aantrekt, is het concept, maar dan met spullen die voor iedereen toegankelijk zijn, dat zou geweldig zijn.

Share this Post!

About the Author : n.lewis


0 Comment

Related post

  TOP